(συνεχίζεται η ανακατασκευή)
Καλώς ήλθες εδώ ξένε, έλα κάθησε... Ναι... ΕΛΕΟΣ! Έελεος πιά!
Εδώ... να μπορέσουμε πάλι να ανασάνουμε, να αμφισβητήσουμε έντονα την μασημένη τροφή που η αγέλη τού άκριτου ωφελιμιστικού κοινωνισμού για χρόνια τώρα θέλει να μάς ταΐζει. Εδώ, πίσω στον στοχασμό, στις ρίζες και στην χαμένη παιδική ζωντάνια ώστε με αυθορμητισμό να αναγεννηθούμε απλοί... tabula rasa. Εδώ, στην σύναξη αυτή, να γεμίσουμε την σύγχρονη Εκκλησία τού Δήμου με αράδες στοχασμούς, να σερφάρουμε τον παγκόσμιο ιστό τής αράχνης τού τεχνολογικού μας εθισμού με την επιδίωξη τού Αριστεύειν, και να κοσκινίσουμε την έρημο τών καμμένων pixel με το τούλι τής Ελληνικής κληρονομιάς κρατώντας το από τούς τέσσερες γρόμπους του, τού Αγαθού (agathon), τής Αλήθειας (aletheia), τής Αισθητικής (aesthetic), και τής Αφθονίας (abundance).
Το Αριστεύειν να αντικαταστήσει το Επιτυγχάνειν ξένε... Έελεος πιά! Νομίζεις είναι αγαθό; ...σού φαίνεται αληθινό; ...σού κάνει αίσθηση; ...νομίζεις είναι ικανό να σού παρέχει επάρκεια και αφθονία; Τότε άνοιξε την e-κοινωνία, ρίξε μιά ματιά στο κείμενο, και απάντησε αν θες να συνάγεις και να συμβάλεις με τις γνώσεις σου και την κατάρτιση σου!
Καλώς ήλθες εδώ ξένε!
